Top thanks man, en jij succes met de belabberde berichtgeving hier xD

Ik ook. Heerlikk

Tron meets heart of darkness. I’m in love

De groeten. Weer een jankzak minder.

Heb je Narita boy gebacked? Het kan nog een week of 2.

Mr. Shift ziet er ook wel interessant nog uit. Pine ook. En voor Night In the Woods ben ik benieuwd naar de review. Lijkt me namelijk wel een fraaie game.

Verder bij Celeste/Celesta, dacht ik eerst van, nee niet voor mij. Maar toen kwamen de wat meer op eerste gezicht wat interessantere gameplay elementen voorbij. Dat het een kleine misschien is op dit moment.

En aan het eind kwam Quadrilateral Cowboy, wat er zo op het eerste gezicht ook wel interessant uit ziet. Maar Narita Boy steelt de show veruit van de rest deze Indiekings. Dat gaat een topper worden, kan niet anders.

Ik denk dat we redelijk op een lijn liggen hoor. Het enige waar ik het niet echt mee eens ben is het gedeelte over de progressive mind-state. Tenzij je progressief tegenover conservatief stelt als twee uitersten. Persoonlijk zou ik het echter eerder liberaal (in liberaal versus autoritair) noemen — en mijn stelling is dan ook: laat iedereen gewoon doen wat ze doen zolang het niemand schaadt.
Een game met een groengele alien vrouw als hoofdpersonage? Prima! Ga alleen niet klagen als het niet verkoopt! Een zoveelste COD? Prima! Maar ga niet klagen als de verkopen na deeltje 5 kelderen.

Waar ik me wel groen en geel aan erger, is al dat gezeur over identiteit en dat (bijv) COD (of the witcher, of farcry, of welke game dan ook) zo veel witte mannen hebben(of weinig vrouwen, of weinig zwarte personage, of welke arbitraire karakteristiek dan ook). Hou op met zeuren, en maak zelf een COD met groengele alien vrouwen zou ik zegggen! Maar dat verkoopt dan weer niet.
Kortom dit soort mensen nemen aan dat games mensen op een politiek vlak moeten beïnvloeden (zie de slide van hierboven bijv). Als je zo blijft doorredeneren, heb je een heel mooi en veilig ideologisch cirkeltje. De aannames die gemaakt zijn, zijn echter alles behalve evident. Maar goed, daar wordt dan weer niet naar omgekeken.

Ik denk echter dat als puntje bij paaltje komt, dat specifieke ideologische gedachtegangen uiteindelijk met elkaar zullen botsen — en er zodoende een keuze gemaakt moet worden. Dit geldt ook voor de GDC. De GDC lijkt voorlopig echter gekozen te hebben voor een autoritaire progressieve vorm — “je moet met alles en iedereen die wij als onderdrukt bestempelen rekening houden, anders hoor je er niet bij!”
Iedere autoritaire agenda zal creativiteit in perken, Met name als je in je creatieve process overal rekening mee moet houden(hoe arbitrair ook).

Zo kan je zelfs stellen dat, als je diep een progressieve agenda gelooft, dat het maken van een game met alleen blanke mannen, schadelijk is(het houdt de huidige ‘racistische’ normen en waarden in stand enz…(ik hoop dat je enigszins bekend bent met dit soort agendapunten)). Zodoende zou je op grond daarvan dit soort games als schadelijk kunnen zien en dus kunnen boycotten, uitsluiten, bekritiseren of wat dan ook. Zie bijvoorbeeld de artikelen over hoe racistisch the witcher 3 wel niet zou zijn. Of wat dacht je van het hele fenomeen “Anita Sarkeesian”. Als je daar nog niet mee bekend bent, kan ik je van harte aanraden om haar youtube series eens te bekijken.
Tot uitsluiten en boycotten zal het ongetwijfeld niet komen aangezien dat economisch niet haalbaar is, maar alsnog zal dit de creatieve vrijheid beperken.

Wat mij betreft moet je alles toe laten. Laat je dit soort – in mijn ogen belachelijke creativiteits beperkende – ideologische panels toe, laat dan ook (bijv) gamergate panels toe, of zelfs een westboro baptist church panel (bij wijze van spreken).
Een alternatief is om helemaal geen politiek geladen panels toe te laten. Beide lijken redelijk.

Het lijkt momenteel echter zo ver ideologisch afgekaderd te zijn, dat het lastig is om er als niet gelovige (in de desbetreffende ideologie) nog tussen te komen.
Nou moet ik toegeven dat het tot op zekere hoogte een logisch gevolg is van de locatie — zijnde San Francisco. Daar heb je simpelweg veel van dit soort mensen. Ik had echter gehoopt dat een beurs als deze meer tegenstand had kunnen bieden, om zo de balans beter te behouden.
Maar dit valt ook allemaal weer samen met de ons kent ons mentaliteit.

Maar zoals gezegd: er zijn nog steeds uitstekende panels. Maar ik vind toch echt dat de GDC de verkeerde afslag gekozen heeft.

Yo, heel erg bedankt voor dit uitgebreide antwoord!

Volgens mij spenderen heel veel mensen heel veel tijd aan games. Wat dat betreft lijkt het mij niet verkeert dat er voor iedereen wat bij zit, dus er zal geen éénduidig antwoord zijn op de vragen die je stelt. De ééne developer kiest voor één bepaalde insteek, die voor een specifiek publiek heel erg werkt en de andere developer kiest weer voor een andere aanpak. Die vrijheid is belangrijk denk ik, want de vrijheid om te maken wat je wil hangt samen met de vrijheid voor meningsuiting en dat levert betere kwaliteit producten op dan restricties (kijk maar naar de restricties rond de manier waar op religieuze figuren in de middeleeuwen afgebeeld moest worden en hoe we daar nu om kunnen lachen).

De game-industrie is alleen maar gegroeid en dat betekend dat developers om een grote groep mensen aan te spreken hun best doen om niemand te beledigen. Amerikanen zijn wat dat betreft in hun houding en handelen wat gepassioneerder dan de rest van de wereld zo lijkt het. Zij benaderen het betrekken van mensen van diverse achtergronden, geaardheid etc. dan ook gelijk redelijk fanatiek. Maar zij worden ook fanatiek aangesproken als ze dat niet doen. Dat is iets wat mij persoonlijk wel eens tegenstaat want het beperkt juist die vrijheid waar ik het eerder over had. Het uitdagen van de status quo is prima, maar het stellen van eisen bij anderen is iets wat ik te ver vind gaan en die toon komt soms wel eens naar voren. Maar als zoiets merkbaar is bij GDC dan probeer ik daar eerder als fenomeen naar te kijken dan dat ik op basis daarvan heel GDC zou veroordelen. Er gebeurd zoveel belangrijks en er zijn zoveel mensen met passie en kennis over games dat ik mezelf daar echt tekort mee zou doen.

Racisme en discriminatie zijn misschien altijd al onderdeel van een maatschappij geweest, dat betekend niet dat iedereen dat in de content die hij/zij maakt hoeft te verwerken vind ik. Want games zijn juist voor veel mensen een vorm van escapisme en dat er dan een fijne wereld gemaakt wordt waar in dat niet voorkomt dan moet dat kunnen toch? LEGO heeft hetzelfde ontwerpprincipe heel lang gehad: er is geen onderscheid in huidkleur of religie. En het omgekeerde moet ook kunnen, een game waar in je juist een bepaald geslacht hebt, huidskleur hebt of een bepaalde religie aanhangt.

De kracht van een creatieve onderneming en de kwaliteit van de producten is beter te garanderen als je een progressieve mind-state hebt. Als je open staat voor dingen die op het eerste ogenblik voor jou ongewoon zijn dan heb je de mogelijkheid een voorsprong op de concurrentie te nemen. Dus als jij als bedrijf bijvoorbeeld principieel geen mensen uit Iran aanneemt, dan kan het zijn dat je heel veel geld betaald voor een minder goede werknemer uit eigen land. Of als je altijd accepteert dat je springt met de A knop dan werkt je game misschien minder fijn dan wanneer je een keer probeert te springen met een trigger button. Of als iedereen een gewelddadige game maakt met een blanke man in de hoofdrol, dan val je op als je een homofiele donkere vrouw (of whatever) in de hoofdrol zet. De progressieve mind-state helpt veel bedrijven dus, het is vaak de basis van hun (creatieve en soms daaropvolgend commerciële) succes. Wellicht om die reden dat de progressieve stroming duidelijker vertegenwoordigd is in de creatieve sector.

Misschien dat we van mening over sommige dingen verschillen, maar ik zou het zonde vinden als de verdeeldheid onder gamers nog verder toeneemt. Ik hoop ook dat je van de dingen die jou wel zouden aanspreken op GDC of in games kan en blijft genieten :)

Ik denk niet dat er(over het algemeen) een afkeer is tegen politiek an sich, maar dat er een afkeer is tegen een eenzijdige politieke boodschap in en rondom games. Ofwel het pushen van een agenda.

Neem bijvoorbeeld Final fantasy 7 (of een 1000 andere games), waar zaken als discriminatie, armoede, politiek enz aan bod komen. Daar zeurt niemand over. Dit komt doordat de game geen oordeel geeft(expliciet dan wel impliciet) over of het goed of slecht is. Er zijn simpelweg arme mensen, er is simpelweg racisme. Je hoeft er niks mee, je wordt niet gedwongen een specifiek politiek standpunt in te nemen — het is simpelweg deel van de wereld en wat jij doet is het helpen van je vrienden.

Kom je echter met moderne politiek standpunten in (bijv) een fantasie game in de middeleeuwen, dan ga ik toch denken: “wat is het doel hiervan? Hoe zijn ze in zo’n wereld ooit tot deze standpunten gekomen?” Kortom het gaat schuren met de interne consistentie van games — wat de wereld ongeloofwaardig maakt.
Daarnaast is er een verschil tussen “is” en “ought”. Voor de meeste mensen is het prima om iets te accepteren wat nou eenmaal zo is (“is”), maar hoe iets eruit zou moeten zien(“ought”), is een sociaal, politiek en moreel dilemma.

De politiek waar mensen zich aan ergeren gaat meestal over dit soort “ought” problemen. En tja, dit is simpelweg waar meningen over verschillen. Zelfs de meest simpele statements zijn vaak al afhankelijk van aannames waar niet iedereen het mee eens zal zijn.

Wanneer je dit wil betrekken tot dilemmas rondom games(bijv GK videos), dan wordt het nog ingewikkelder. In een game kan de maker namelijk aangeven hoe iets is — en dan is het ook echt zo. In de echte wereld verschillen de mening ook hierover. En tja, politiek is nou eenmaal een onderwerp wat bij veel mensen dicht bij het hart ligt. Daarnaast is het heel moeilijk om recht te doen aan meerdere standpunten — met name in een video van ~30 minuten. Zodoende zou ik zeggen: laat het zo veel mogelijk achterwegen. Tenzij jullie streven naar een specifieke ideologische doelgroep natuurlijk.

Maar goed, daar laat ik het bij, al valt er zo veel meer over te zeggen. Ook vraag ik me af of ik de juiste aangewezen persoon ben om te speculeren over de achterliggende gedachtes van mensen. Ik denk dat jullie simpelweg moeten accepteren dat politiek een gevoelig punt is voor velen.
————————————————————————————–
[edit]
Toch nog snel over specifiek over de GDC:
Uiteraard is het maar een deel van het hele gebeuren. Het lijkt echter een steeds groter deel van het geheel te worden. En laten we wel wezen, de San Francisco community(en aanhangers) is niet de minste wat betreft deze ongein.

Kortom die mensen die zich zo’n zorgen maken, zijn precies het probleem. Prima dat die mensen zich zorgen maken, maar laat ze zich lekker zorgen maken in hun vrije tijd en probeer dit niet bij andere de strot in te drukken op een conferentie over games. Wat hebben zaken als “micro-aggressions” überhaupt met games te maken? Hoe zijn games politiek? Is Mario een politiek statement?
Ook zie ik op de GDC geen slides van andere ideologische achtergronden. Het is uitsluitend dit ene ideologische gedachtegoed dat overall opgeplakt lijkt te worden.

Maar als je zoekt naar interessante politieke en ideologische videos rond games, zou je het youtube kanaal van Troy Leavitt eens kunnen bekijken (een oud game developer). Bijv:
https://www.youtube.com/watch?v=lDUKMUAnS1o

Ligt ook dichter bij hoe ik tegen dit soort zaken aan kijk. Ben je het er niet mee eens, dan zal het je echter ongetwijfeld gaan irriteren.

——————————————————————————————
Tenslotte, aangezien ik toch bezig ben, een aantal basis vragen waar ik tegenaan loop bij dit soort onderwerpen:
– Hebben games een sociaal-maatschappelijke taak(moeten games zich überhaupt met dit soort sociaal-maatschappelijke vraagstukken bezig houden)?
– Moeten games uitbeelden wat is, wat de makers ideologisch zouden willen zien, of wellicht is natte vingerwerk de beste methode? (denk bijv aan verdeling vrouwen-mannen in een middeleeuwse game, of hoeveel NPCs welke huidskleur hebben enz.).

Stel jij vind dat games geen sociaal-maatschappelijk taak hebben, en dat het puur om de creativiteit en plezier gaat(wat mijn mening is), waarom is politiek dan überhaupt een issue? Vind je wel dat games deze taak hebben, dan begint het inderdaad een issue te worden. Dan moet je rekening gaan houden met representatie enz.

Vervolgens, stel je vind het een issue, hoe moet je dit dan aanpakken? Moet je dit dan aanpakken door alles in je game heel utopisch te maken? Moet je de evolutionaire en deterministische eigenschappen van de mens en omgeving laten varen? Is de mens (in meer of mindere mate) überhaupt deterministisch?

Zo zijn er oneindig veel zaken waar je het over oneens kan zijn, voordat je überhaupt iets zinnigs kan zeggen over dit soort politieke onderwerpen.

GDC is gewoon een conferentie waar allerlei soorten mensen op af komen, maar allemaal werken ze in de game-industrie of het onderwijs. Daar zitten allerlei mensen tussen en een deel van de mensen maakt zich zorgen over de wereld en hoe mensen met elkaar om gaan. Dit kan zich uiten in slides zoals je hierboven post. Maar dit alles is een deel van een grotere conferentie, dit is letterlijk één van de honderden, misschien wel duizenden slides. Niet iedereen is hier zo mee bezig dus om het hele evenement af te schrijven op basis hier van lijkt me een beetje overdreven.

Maar vanwaar de angst voor politiek? Ik zie dat vaker terug komen in de comments en vraag me af waar dat vandaan komt. Is het wanneer je bezwaar hebt tegen politiek omdat het niet jouw politieke standpunten vertegenwoordigd worden of its anders?