deal with it

kut voor je

Boris is en blijft een presentatie beest. Alleen hij verzint het om terloops, midden in een bespreking, met zon geniale woordspeling te komen. Ik vind dit gewoon presentatie-poëzie, als er zoiets bestaat.

same

Mario 64 is zover ik weet de allereerste 3D platformer. Omdat je met de nieuwe dimensie van 3D te maken hebt, is het geen grafische update maar veranderd heel de opzet van de game en de gameplay/mechanics. Veel meer dan bijvoorbeeld bij een racing of fighting game. Een voorbeeld is wat ik omschreef in het begin: het verschil tussen een lineair pad met obstakels van A naar B lopen zoals alle voorgaande Mario games, en dit keer een 3D sandbox met non-lineaire gameplay, diepte en nieuwe mechanics.

Alle basale structuren van Mario 64 zoals: de HUB-wereld, de platform mechanics en de non-lineaire sandbox levels waarin we moeten verzamelen hebben dit genre gedefineerd voor de eerste keer. Vervolgens is dit steeds opnieuw nagedaan waardoor het een genre opzichzelf wordt. Denk aan: Croc, Banjo & Kazooie, Ratchet and clank, Jack and Daxter, Spyro etc.

GoldenEye is pas in 1997 uitgekomen, daarvoor had je al heel lang precies die gameplay van 1st person shooters en multiplay in Doom, Duke Nukem 3D en zelfs Quake met zijn legendarische Deathmatch. Het is wel knap dat GoldenEye dit op een console weet te doen, en het wordt ook altijd terecht geroemd als de 1e goeie shooter op consoles, maar het is geen nieuw genre zoals dat bij de 3D platformer wel was.

Zelda vond ik in dit opzicht niet de stap maken die Mario 64 betekende. Er waren al games met een dergelijk perspectief waarvan Tomb Raider waarschijnlijk vandaag de dag de bekendste is. Mario was een nieuwe standaard in het genre (ik zou dus niet zeggen dat het het genre neerzette, het was wel een flinke stap in de ontwikkeling), hoewel het idee en de uitvoer in simpelere vorm al eerder gedaan was. Wat dit betreft wat Sonic Adventure weer een volgende stap met snellere gameplay, langere paden en veel meer dynamiek. In Sunshine zag je de beperkingen dan ook weer terug en hoewel die game goed ontvangen werd destijds is men in retrospectie best kritisch over die game.

Het vernieuwende aan Golden Eye was vooral de gameplay. Multi-player, sure, maar dat zat al in andere games op de PC. Vooral de manier waarop je bewoog, kon klimmen, kruipen, springen, verstoppen, etc. Was allemaal zeer nieuw. En daarnaast dat ze dus een first person shooter goed konden laten werken op een console. Veel mensen noemen wel games als Wolfenstein of Zero Tolerance, maar qua bewegingsvrijheid tov de omgeving zou je kunnen beargumenteren dat dit geen echte 3D-shooters waren.

Mario 64 was grafisch een nieuwe standaard. Maar het bewegen door een 3D-wereld bestond al en de ideeën waren er sowieso. Het was dat het hardwarematig nog niet mogelijk was. Sega was hier overigens wel mee bezig met Sonic Xtreme, maar heeft dat project toen opgegeven. Die ideeën zijn later wel gebruikt in Sonic Lost World (zeer matige game trouwens).

Je hoeft dit absoluut niet te kijken. Gelukkig waren er velen met mij die dit echt een waanzinnige toevoeging vonden!

Het punt dat je denk ik mist, is dat Mario 64 feitelijk wel sandbox is qua opzet. Zo te zien heeft odyssey dit ook weer. De sandbox levels in Mario 64 omvatten dat het niet van A naar B lopen is, zoals een normale lineaire platformer, maar dat je een open gebied krijgt (als een zandbak) waarin je je eigen fun kunt maken en die steeds een aantal mogelijke missies geeft die je kunt clearen. Maar dit hoeft niet perse. Je kunt ook missies overslaan of zelfs complete werelden overslaan als je zou willen. Deze open levels met vrijheid en zonder lineair pad of einde, maakt het per definitie sandbox. Deze structuur heeft Sunshine ook en we zien het ook terug in Odyssey volgens mij.

Qua innovatie zou ik zeggen dat Mario 64 een heel nieuw genre neerzet, namelijk de 3D platformer. Persoonlijk vind ik dit vernieuwender dan veel andere games uit dat era. Goldeneye was inderdaad vernieuwend omdat het de 1st person shooter en 1st person multiplay naar consoles bracht voor het eerst. Toch bestond dit hele gegeven gewoon al lang op PC, waarmee het geen nieuw genre aanboort zoals Mario en Zelda wel doen. Goldeneye brengt een bekend gegeven naar consoles (wat nog steeds zeer knap is uitgevoerd).