Reacties op: Steven en Skate blikken terug op Dark Souls / Bloodborne

Door: Lexosa

Lexosa — Thu, 20 Jul 2017 15:19:00 +0000

In antwoord op rriff_rraff. Heb geen angst. Het is geen hogere wiskunde. Trial and error. Dit spel en ds is een verijking voor je game leven

Door: aLPHa_NRG

aLPHa_NRG — Mon, 03 Jul 2017 12:25:00 +0000

Ik heb Dark Souls 3 nog niet gespeeld (moet ik nog aan beginnen). Maar in Dark Souls 2 (Crown of the Sunken King), vind ik de Afflicted Graverobber, Ancient Soldier Varg, Cerah The Old Explorer wel echt lastig. Deze heb ik dusver nog niet kunnen clearen. Nu even in de ijskast gezet, om later weer mee te beginnen. Ze zijn echt snel. Maar eh, ik wou er eerder ook niet aan beginnen omdat ik dacht dat het te moeilijk was. Maar het beloont wel als je maar blijft volhouden dat is ook echt de reden om het te blijven spelen. Voor de rest Dark Souls 1 en 2 verder wel uitgespeeld en echt dik de moeite waard. Als je dan net een boss gecleared hebt en een mooie view krijgt… kippenvel. Die reward krijg je nl. niet met andere games.

En als ik er echt niet meer uit kom spiek ik heel even bij collega. EpicNameBro.

Door: Bert Bentsink

Bert Bentsink — Wed, 21 Jun 2017 23:06:00 +0000

Favo BB moment: Wanneer je aankomt bij Hemick Lane – voordat je de lamp aantreft – en de deuren opengaan. Je ziet die kraaien wegvliegen, die gotische bomen en het gebied dat je mag gaan clearen.

Door: rriff_rraff

rriff_rraff — Mon, 05 Jun 2017 07:04:00 +0000

geweldig item ,de liefde voor de serie spat eraf…maaare ik durruf niet

Door: Steez977

Steez977 — Sat, 03 Jun 2017 12:21:00 +0000

Nice. Ik vind DS en BB erg vet en heb er ook wel veel tijd ingestoken , maar niet zo hardcore zoals jullie, na een handjevol bazen heb ik het wel gezien … Je weet in het begin ga je keer op keer dood , en als je maar genoeg tijd erin steekt leer je de patterns kennen en versla je hem wel. En daar wringt het, meestal speel ik dan liever een (compleet) andere game omdat ik het trucje/feedback loop wel snap. Waarmee ik vooral wil gezegd hebben dat dit volledig aan mezelf ligt, en dus niet aan de games zelf. Het level / enemy design en mechanics zijn dan ook ongeevenaard. Maar dat wil niet zeggen dat ik na enkele 10tallen uren er nog evenveel plezier uithaal.

Door: MarkHoog

MarkHoog — Fri, 02 Jun 2017 14:49:00 +0000

Voor mij is Dark Souls het troostrijk infaden van de muziek naarmate je dichter bij The Firelink Shrine komt. Ongeëvenaard.

Door: MarkHoog

MarkHoog — Fri, 02 Jun 2017 14:47:00 +0000

In antwoord op Kozõ. Ik zou met 'r naar de dokter gaan als ik jou was. Klinkt niet goed.

Door: Kozõ

Kozõ — Fri, 02 Jun 2017 11:09:00 +0000

In antwoord op Wickedty. kutzooi.

Door: Kozõ

Kozõ — Fri, 02 Jun 2017 11:09:00 +0000

In antwoord op Xariton. Het is altijd wel n combo tussen welke stats je levelt en welke gear je gaat gebruiken. Als je n greatsword met magic vindt bijv, moet je wel strength en magic genoeg hebben om m uberhaupt te gebruiken. En sommige gear is pas available na de eerste playthrough. Maargoed het belangrijkste is dus niet de gear, maar de manier waarop jij ermee omgaat. Zoals Steven zegt al die verschillende builds te spelen, kun je per build andere special gear maken/zoeken die passen bij je specifieke build. Hoe dan ook, ook al twijfel je nu misschien nog, speel het. De echte liefde voor de serie komt pas als je het daadwerkelijk (lang genoeg, dus niet opgeven) speelt. De vormgeving trok mij absoluut niet in t begin en de beelden zagen er n beetje lomp uit voor mijn smaak toentertijd. Tot ik in komkommertijd toch maar koos eraan te beginnen. Best choice ever.

Door: Rico

Rico — Fri, 02 Jun 2017 08:28:00 +0000

In antwoord op Nexxje. Goed om te horen! Het is mogelijk om te kiezen voor online en offline als ik me niet vergis. Kies voor offline om geen mensen van buitenaf in jouw spel te krijgen. Het komt ook voor dat een invasion door een NPC wordt gedaan, die horen bij het main verhaal. Pittige motherfuckers vaak, succes!

Door: Nexxje

Nexxje — Fri, 02 Jun 2017 08:22:00 +0000

Ik ben met veel plezier ( lees : frustratie, gevloek en sorry zeggen tegen mn konijn als ze weer eens schrikt ) bezig met DS1. Het is écht geweldig ( zonder sarcasme deze keer ) hoe moeilijk die game is.
Je moet echt uitkijken voor zelfs de meest basale enemies en makkelijke trash mobs zijn er niet :)

Maarre één groot kritiekpunt. Invasions………… Kun je die klotedingen niet ergens uitzetten ?!?!?!
Iedere keer als ik mezelf “human” maak staat er wel ergens een idioot te wachten om alles te ruïneren.
Velen van jullie zullen zeggen : dit hoort bij dark souls, maar ik ben een PvE speler en ik haat PvP met passie !!!

Door: Jalalala

Jalalala — Fri, 02 Jun 2017 08:08:00 +0000

Het is eind 2009 ergens in Maart en na het uitspelen van uncharted, GTA en assasin’s creed mis ik de jrpg. Op het web ben ik zoekende en stuit ik op demons’ souls. m’n tag was dan ook ‘hardcore games for ps3′. Ergens tussen de comments stond alleen maar demons’ souls. Na een trailer te hebben gezien herinner ik me dat ik de riddervibe erg kon waarderen. Zodoende had ik hem besteld uit Japan en begon ik met spelen. demons’ souls was een reis. Mijn topmoment van demons’ was ten eerste het oppikken van de Adjudicator’s Shield. prachtige art design en een item met een verhaal. Ik was moe van de pregenerated shit uit WoW en oblivion en hier was er echt een item wat mijn wanderer veranderde. Ten tweede was het moment in de tower van latria. Ik werd om 2 uur s’nachts invaded door een roleplayer die messages stuurde via psn. Het sicke was dat je permanente veranderingen in latria kon aanbrengen en dat deed deze gast dus. Het was eng, het was intens en echt een ervaring. En natuurlijk dat je die maiden Astraea moet bevechten was iets nieuws in games.

Dark souls: de implementatie van de bonfires. Sfeervol en een sense of relief als je er ééntje tegenkwam. Het had de souls series toegankelijker gemaakt, maar je kon ook verdwalen in de bonfires. Daarnaast vond ik de duke’s archives erg vet. En het moment dat je domhall of zena tegenkomt ergens voor de gaping dragon. het is eerie als fuck en ineens kom je een witty peddler die eruit ziet als een myst character tegen. Daarnaast vond ik de muziek van the menu theme en ook van de eindbaas erg pakkend. De grootste mindfuck was dat de speler misschien wel de furtive pigmy is.

Dark souls 2: Kon mij niet boeien, heb hem nog liggen.

Bloodborne: Staat op de lijst. net als bij Steven

Dark souls 3: Het vetst aan Dark souls 3 vond ik mijn houding op het begin. I’ve been here before. ik steek altijd veel tijd in character creation en namen, maar hierbij was het simpelweg ‘Mindmaggot’. Ik gaf geen fucks en ging het spel met veel plezier tegemoet. Wat mij bij blijft was het oppikken van de dark sword en hem helemaal refined maken. Wat een kracht zat er in dat wapen! Daarnaast was ik blown away van de quest met ‘de bruiloft’. sowieso de link met kvarth uit souls was niet heel duidelijk, tot je een soort hint oppikt.

Het zijn echt geweldige games en ze vullen een hardcore wens in maar ook een emotionele kant van games zoals bij oude final fantasy games, ico, sotc, KH en MGS. Ik ben op zoek naar films of series met deze vibe maar ik kan ze moeilijk vinden. Er is een franse film met weerwolven, napoleon en ninjas wat dichtbij komt en Berserk is natuurlijk een duidelijke. Maar ik zoek meer! boeken,films,series all that.

Het lijkt mij leuk om een gamekingsextra te zien over de games die de souls-formula proberen over te nemen. Nioh staat op mijn lijst en the surge kan mij ook boeien na m’n souls marathon. Maar ik voel ook een commercieel ondertoontje. Souls was autonoom, een andere hoek en waarschijnlijk de kant die ze op wouden gaan met King’s field (don’t start). Ik ben bang dat ik alleen maar aan Souls denk met al die nieuwe games.

vet item btw en ik heb die Maneaters dus echt verdrongen.