En dan heb je heb nog niet over het onzinnige verhaal over kleinbeeld sensoren en vergelijkingen in grote daar mee worden gemaakt. Kleinbeeld is fullframe en Hasselblads waarover wordt gesproken zijn medium format. In ‘film fotografie’ is er vervolgens ook nog large format.

Carl Zeiss is ook niet gekocht door Sony. Sony heeft ooit Konica Minolta gekocht. De deal met Zeiss is vergelijkbaar als dat Panasonic heeft met Leica in de vorm van samenwerking in ontwikkeling en licenties voor het gebruik van het merk.

1. De RX100m3 kan helemaal geen 4K video opnemen. De 4K op de doos verwijst naar het nemen van foto’s.
2. De maximale framerate waarmee je video kunt opnemen is 120fps op 720p. Full HD 1080p maximaal 60fps.
3. De sensor is veel kleiner dan die van DSLR’s. De sensor in de RX100m3 is 1 inch groot en heeft een cropfactor van 2,7x. In vergelijking: APS-C DSLR’s hebben een sensor van ongeveer 1,8 inch en een cropfactor van 1,5x of 1,6x. Sony heeft overigens niet specifiek voor deze camera een 1″ sensor gebruikt, maar in alle RX modellen. Ook Canon (bijv. G7X), Nikon, en Panasonic hebben compactcamera’s met een 1″ sensor.
4. De lens heeft een variabele brandpuntsafstand van 24 tot 70mm, omgerekend naar 35mm equivalent. 24mm is helemaal niet zo wijd en zeker niet onderscheidend. In vergelijking: de nieuwe Nikon DL18-50 begint bij 18mm (de naam zegt het al).
5. De Canon G7X (niet GX7) heeft wél een scherm dat omklapt (flip-up). De G7X Mark II heeft dit ook.
6. De RX100m3 heeft géén externe microfoon input. De RX100m2 wel, want die heeft een hotshoe mount. Het verhaal over micro USB slaat nergens op.
7. De lens op de RX100m3 heeft een variabel maximum diafragma van 1.8-2.8. Je hebt een maximum diafragma van 1.8 op 24mm, maar dat wordt al snel minder (2.8 vanaf 33 tot 70mm).
8. Het maximum diafragma van een lens is hetzelfde bij filmen als bij het maken van foto’s, daarin bestaat geen enkel verschil.
9. Moderne DSLR’s hebben een cap van 29 minuten en 59 seconden. Dit heeft inderdaad te maken met importheffingen.
10. Voor digitale fotocamera’s geldt een douanetarief van 4,9%. Voor digitale camera’s die video’s langer van 30 minuten kunnen maken geldt een tarief van 14%. Kort samengevat.
(Het verlaagde btw-tarief van 6% voor goederen geldt onder meer voor voedingsmiddelen, geneesmiddelen en kunst. Tot 1 oktober 2012 was het hoogste btw tarief overigens 19%, niet 21%.)

Ik denk dat veel mensen het leuk vinden om meer items te zien over fotografie en camera’s, maar dan moet de kwaliteit wel echt drastisch omhoog. Op deze manier kun je het beter gewoon helemaal niet doen.

Huh, maar hoezo is dat duurder dan?