Ah wel grappig dat jij datzelfde verschil voelt tussen Fallout en Elder Scrolls ;)

Ik laat me graag verrassen door Fallout 4 mocht Bethesda grote stappen hebben gezet mbt eerder genoemde zaken. Ze proberen in ieder geval wel wat, dialoog opties leken in ieder geval al de Mass Effect kant op te gaan, voice actor voor hoofdpersonage etc. Als ze nu nog afleren om stevig te hinten naar mogelijke plot-twists in demo’s en presentaties…dan kan het verhaal eventueel ook nog interessant worden bij een volgend deel ;P

Ook al hebben de Fallout3/NV NPC’s wat mij betreft nog steeds meer diepgang dan GTST acteurs :D, beide games creëren, naar mijn ervaring, met succes een illusie van diepgang, waardoor ik wel degelijk die incentive krijg waar jij het over hebt. De apocalypse setting zal hier vast wel aan bijdragen ja.
Bij Elder Scrolls games heb ik die illusie een stuk minder, waardoor ik er dan, net zoals jij, meer moeite mee heb.

Klopt inderdaad dat ME & Metro verhaalgedreven games zijn. Maar is dat niet eigenlijk voor Fallout en Elder Scrolls hetzelfde? De keuze is dan wel aan jou om te gaan en staan waar je wil, maar uiteindelijk ga je toch quests doen. En wat het ook is wat je doet, je hebt als speler een incentive nodig. Waarom maak je de keuze iemand wel of niet te helpen? Dat soort dingen.

Als de cast van de game dan de diepgang van een GTST aflevering hebben….tsja…dan ben ik er vrij snel klaar mee. (Heb ik overigens iets minder problemen mee bij Fallout dan bij Elder scrolls, je komt dan ook na de apocalypse minder mensen tegen en het is wat makkelijker eroverheen te stappen dat ze allemaal vreemd zijn.)

Dat Fallout New Vegas beter is, geloof ik wel hoor als je dat zegt. Ik heb hem niet gespeeld dus kan er niet over oordelen. Maar is eigenlijk ook niet heel relevant, gezien Bethesda Vegas alleen maar heeft uitgegeven, en niet gemaakt. Andere schrijver(s) ook. :) En mijn kritiek was richting Bethesda specifiek.

Mass Effect heeft inderdaad sterkere dialogen/character building, maar daar speelt ‘het verhaal’ ook een veel grotere rol (ondanks dat er interessante sidequests waren, draaide Mass Effect puur om de Main Story).

Metro Last Light heb ik me ook wel mee vermaakt, maar het betrof daar een story mode van 8 uur met (bijna) alleen maar gescripte events (die de boel soms zelfs een beetje ophielden).
New Vegas zit even wat verser in mijn geheugen, maar daar had niet echt last van NPC moodswings. Ik heb het (in New Vegas) zelfs structureel in een conversaties met m’n companion zo bond gemaakt, dat ze definitief de groep verliet. Dat zegt toch wel dat er een soort rode draad loopt door verschillende dialogen met een character, wat wel getuigd van sterke character building.

Nou wat je zegt klopt. Door de type gameplay kom ik niet midden in die wereld. En ga ik me irriteren ipv dat ik me erin verlies. Maar de settings is gelukkig niet vaak het probleem. Vind die werelden fantastisch, maar gameplay haalt me er dan vaak wel uit.

En dat op mass effect is niet bashen, maar dat je in gevechten continu tussen spelers en type attack switchen haalt mij gewoon uit de ervaring. Dat is een stijl keuze die mij niet ligt.

Nou als je het bijvoorbeeld vergelijkt met dialogen die Bioware schrijft (met name voor Mass Effect), dan is dat toch wel een wereld van verschil hoor.

Wat je bijvoorbeeld bij een elder scrolls of fallout ziet is dat men niet of nauwelijks gebruikt maakt van de voice actor om emotie en nuance in dialogen aan te brengen met zijn stem en tempo. In plaats daarvan is alles heel “uitleggerig”, extreem en gewoon niet hoe mensen praten. Bijna alsof je een kind moet uitleggen wat er gaande is, anders mist hij het misschien.

En als er dan eens een poging wordt gedaan om emotie in de dialogen aan te brengen, dan hebben die NPC’s vaak toch moodswings! :P. De ene regel zijn ze super pissig. En dan stel je een andere vraag en dan is het opeens “Hey hello favorite customer!” bij wijze van spreken.

Waarom zijn gesprekken altijd 1 op 1? Kan het niet af en toe dynamisch onderweg ergens naartoe?

tl;dr versie:
dialogen moeten de speler serieus nemen, consistent en geloofwaardig zijn en verlopen, en niet uitsluitend met een personage op een plek zijn om de speler van A naar B of C te krijgen, maar ook een geheel met de wereld vormen. Minder “talking heads”, meer “personen”.

Maar als het voor jou werkt, prima toch. Mij haalt het eruit, net zoals slechte dialogen in een film of serie dat ook doen. :)

Je kunt fast travelen door in de map op (bezochte) locaties te klikken. Dat scheelt al heel wat in het heen en weer reizen waar jij je blijkbaar aan ergert. Wat betreft de kale monotone wereld: je zou de game een tweede kans kunnen geven. De wereld van NV is namelijk veel sfeervoller en veelzijdiger (en misschien ook groter) dan hij lijkt op het eerste gezicht. (Vooral het startgebied en het gebied waar de eerste quests zich afspelen zijn daarin veraderlijk).

“Vreselijke dialogen”? Ik ben dan wel heel benieuwd welke game/serie volgens jou goede dialogen heeft. Die game zou ik graag willen spelen.

Het is uiteindelijk altijd een kwestie van smaak. Waarschijnlijk heb jij niet zoveel met de algehele setting van Fallout of andere Bethesda RPG’s en zul je daardoor de games minder kunnen waarderen. Maar echt… laten we nou niet Mass Effect gaan bashen.

Is niet beperkt tot 1 franchise. En t is toch geen probleem dat iemand fan is van CoD? Ik vind het ook geen goede game, maar dat is mijn mening. Er is een reden dat er meerdere presentators zijn, iedereen heeft een eigen smaak e d.
Ik begrijp je achterliggende gedachte wel hoor, maar dit komt meer over als gewoon bashen ipv opbouwende kritiek. En dan voorstanders van Shelly ook nog eens ”sneue gamertjes” noemen komt je geloofwaardigheid niet ten goede imho. Geniet gewoon lekker van de andere GK’s die jij wel goed vind, want je kan en hoeft niet elke GK even goed te vinden natuurlijk. Er zijn anderen die wel heel kritisch zijn op CoD.

Tsja, als die smaak beperkt is tot 1 franchise vindt ik dat wel een slecht ding ja. Helemaal als je kijkt naar de franchise in kwestie, cod is een beetje het perfecte voorbeeld van wat er mis is met de game industrie.
Vindt het gewoon grappig dat iemand die zo weinig met gamen heeft en vele grote franchises niet eens heeft aangeraakt (behalve als het cod is natuurlijk) als presentator werkt voor een gameprogramma. Maarja tits he, dat vinden al die sneue gamertjes natuurlijk helemaal leuk.

Wat een bullshit :r