Ik heb ook heel wat uren gestoken in World of Warships en je ontkomt er niet aan om de twee te vergelijken. De overeenkomsten zijn heel groot. Maar er zitten inderdaad ook grote fundamentele verschillen tussen de twee. Jammer dat Dreadnought hierin een andere weg slaat.

De keus om geen permadead te introduceren vind ik ook een grote gemiste kans. Het had de game zoveel meer intenser en tactischer kunnen maken. Nu blijft het toch een beetje steken op het niveau van een shooter die neigt naar een tactische simulator, maar het niet is.

Het locksysteem bevalt mij ook totaal niet. Je wapen bovenin het scherm wordt ook groen waaraan je kan zien dat die gelocked is. Maar ze hadden beter een symbol oid op de enemy kunnen plaatsen.

De rate of fire is gewoon inherent aan de verschillende tijdperken. In de tijd van WoW duurde het gewoon lang om te herladen. In de tijd van Dreadnought niet. Als ze dit hadden aangepast had het een stuk minder echt gevoeld.

Het idee is inderdaad heel leuk en ik vermaak me er heel goed mee. Maar zoals ik zei: het blijft nu hangen op een lager niveau dan dat het in potentie kan zitten.

– Veel schepen hebben geleide wapens maar voor zover ik heb kunnen zien is er voor geen één van die wapens een locking mechanic. Je hoort gewoon een stem zeggen ‘ missiles locked’ en je moet maar hopen dat wapens vervolgens doen wat je wilt. Locking systemen die trager zijn voor torpedo’s tov missiles etc zijn ook een heel goed middel om de balans van de combat goed te krijgen.

– Schepen respawnen gewoon na een kill waardoor het verlies van een schip minder zwaar aanvoelt dan in WoW waar iedereen maar één kans heeft. De ‘sense of urgency’ is daardoor veel minder (ok niet een oversight maar toch een zwakkere keuze naar mijn mening).

– Veel wapens hebben een hoge vuursnelheid waardoor de combat nogal pewpew aanvoelt voor mijn smaak. In WoW is iedere salvo er één waar je geconcentreerd mee bezig bent want een misser kan vervelende gevolgen hebben waardoor je gedwongen wordt te manoevreren etc. In Dreadnought schiet je aan de lopende band dus een schot hier of daar missen heeft weinig impact. Sequentiespammen met alles wat je hebt werkt al vrij aardig en zorgde er voortdurend voor dat ik netjes ergens in de (sub)top stond van mijn team.

– Hoewel veel schepen traag vliegen “voelen” ze niet zwaar. in WoW heeft een Battleship echt massa met alle gevolgen voor acceleratie, inertie etc In Dreadnought voelen de schepen niet zo groot aan als ze eruit zien.

Ga er maar vanuit dat micotransacties een grote rol gaan spelen. Het is bijna een één-op-één kopie van World of Warships en World of Tanks. Op zich niks mis met zo’n systeem. Met de eerste ben ik met een minimale hoeveelheid aan transacties heel ver gekomen. Je moet er alleen heel wat tijd aan besteden.

Vooral de techtree, upgrades en currencysystem zijn bijna een één-op-één kopie van WoW en World of Tanks. Dus microtransacties gaan een grote rol spelen. Alhoewel ik met WoW ook heel ver ben gekomen met minimale microtransacties.

Zijn zoon heb al is zo een type game gespeeld en het was best wel lachen.

Nederlands was niet je goedste vak op school he ;)

Beetje jammer is dat tussen tier 3 en 4 best veel verschil zit en ze komen samen in een battle. Ook is teamwork best belangrijk en met een beetje pech zit je vaak in het team zonder teamwork. Er zitten wel microtransactions in maar is vooral gericht op cosmetics en een paar premium ships.

Al met al heb ik deze game met plezier gespeeld. Zeker rond de tijd toen MA:Andromeda nog moest uitkomen.