Volgens mij heb je me niet helemaal begrepen- of heb ik het niet helemaal goed uitgelegd… Maar Journey of the Cursed King was de eerste DQ (main series) release in de PAL terretories (https://en.wikipedia.org/wiki/Dragon_Quest_VIII) en het is dus niet zo gek dat veel mensen het verhaal van de oudere delen misschien nooit meegekregen hebben. JA, de oudere delen zijn inmiddels wel overal verschenen en speelbaar dus echte (westerse) fans kennen die delen misschien inmiddels wel. De reden dat men misschien minder snapt van het verhaal van DQ Heroes 2 kan zijn omdat er veel karakters (en andere verhalende elementen) uit oude Dq delen naar voren komen in DQ Heroes 2 en je dus hier en daar wat dingen mist voor je gevoel…

Als mensen nu eens niet in hun eentje willen reviewen omdat het makkelijker gaat als de ander vragen stelt…

Heb ook niks tegen Emiel. Vind zijn gamebesprekingen over het algemeen beter dan de meeste Gamekings, en vind het goed dat er naast Skate en Steven tenminste nog iemand is die Japanse games een beetje kan waarderen, hij heeft alleen weinig kaas gegeten van de Japanse cultuur maar blijft daar toch constant rare generaliserende en foutieve etnocentrische uitspraken over doen. Dat is zonde.

Serieus? Man, dat is wel een verschil i.v.m pakweg 10/20 jaar geleden dan zeg. Zal wel een generationeel probleem zijn waarbij dit meer jeugdige publiek domweg gewoon niet is opgegroeid met bordspellen en dus ook niet de geschiedenis kent.

“Beetje dom inderdaad om dat nog niet eens te weten. Bijna iedereen moet toch wel weten die in games zit dat zowel westerse RPGs als Japanese RPGs allebei hun roots kennen in Dungeons & Dragons bordspellen, daar komen vrijwel alle conventies vandaan.”

Uh, nee. Ik doe even een gok en zeg dat 99% van de mensen dat niet zal weten.

Je hebt gelijk hoor, maar wees blij dat we Emiel nog hebben want Steven komt bijna nooit meer en de rest kan al helemaal niks zinnigs zeggen over Japanse games icm cultuur. Zie afgelopen evdwv ..

En inderdaad een party is gewoon een RPG trope. Heeft nog niet eens wat te maken met Japan, is gewoon al een trope sinds de Dungeons & Dragons board games.

Draken – heeft ook niets te maken met Japan, is gewoon de oudste RPG trope wat je maar kunt verzinnen, en dateert weer terug uit de Dungeons & Dragons tijd.

Beetje dom inderdaad om dat nog niet eens te weten. Bijna iedereen moet toch wel weten die in games zit dat zowel westerse RPGs als Japanese RPGs allebei hun roots kennen in Dungeons & Dragons bordspellen, daar komen vrijwel alle conventies vandaan.

Japanse RPGs als Final Fantasy en Dragon Quest kwamen ook uit als Japanese inspiraties op westerse PC RPGs als Ultima en Wizardry. Het duurde even voordat ze het RPG virus te pakken hadden maar zodra ze er zin in kregen kwamen deze franchise mainstays die vervolgens hun eigen draai hebben gegeven aan hoe een RPG zou moeten werken als videogame.

De generalisaties zijn in ieder geval vrij snel gemaakt ja. Beetje kort door de bocht inderdaad in veel gevallen. Beetje ethnocentrisch ook. Maar het mag niet baten, racisme kent vele vormen en iedereen participeert erin op zijn of haar manier.

Het probleem inderdaad is denken in hokjes en generalisaties maken zoals ‘westerlingen vinden dit leuk, aziaten dit, blabla’. Denken alsof een volledig volk bepaalde karaktertrekjes hebben en allemaal hetzelfde zijn en hetzelfde denken. Tuurlijk kun je zo generaliseren en misschien kun je er inderdaad wat waarheid hier en daar in vinden, maar wat we werkelijk bereiken met deze gedachtenexperimenten mag Joost weten.

Ik snap werkelijk niet de reden waarom dit telkens in een review naar voren moet komen. Ik zie niemand lullen over Zweden als het gaat over een game als Little Nightmares, of Amerikanen als het gaat om Destiny. Misschien moet men er gewoon mee ophouden als men er toch niet intelligent over kan lullen. Wellicht een idee.

En ik krijg een geweldige zin in een nieuwe wizardry https://en.wikipedia.org/wiki/Wizardry , waarom weet ik niet ;)

Het hele verhaal over de Japanse cultuur is wel weer ouderwets slecht en ongeïnformeerd, zoals meestal als het hier over Japan gaat. Party-based games hebben natuurlijk niks met cultuur te maken, de grootste Westerse RPG franchise is Dungeons & Dragons en dat draait volledig om je party en sociale interactie. Ook dingen als Mass Effect, Baldurs Gate en XCOM draaien volledig om je party, terwijl Japanse games als Zelda, Dark Souls en elke Metroidvania vrijwel helemaal geen party hebben. De populariteit van solo-RPGs als Skyrim en The Witcher is relatief recent.

Er zijn trouwens ook vrijwel geen hindoes in Japan (er zijn meer christenen), Shinto is de “religie” waar vrijwel al hun legendes vandaan komen en waar bijna elke Japanner in participeert, en tot de industriële revolutie was de Westerse samenleving ook vooral sociaal georiënteerd (zie christendom, gilden en de standenmaatschappij in het algemeen).